Nie wszystko zobaczysz w Excelu
Wyobraź sobie, że jutro wyłączasz telefon. Nie na weekend. Na dwa tygodnie. Bez maili, bez grupy na komunikatorze, bez „tylko szybkie pytanie”.
Co zastaniesz po powrocie?
Jeśli pierwsza myśl to „nie ma takiej możliwości”, ten tekst jest dla Ciebie. Gabinet, który nie może zostać bez właściciela na dwa tygodnie, nie jest firmą. Jest etatem, tylko bez urlopu.
Tydzień z kartką
Zanim cokolwiek zmienisz, policz. Przez pięć dni roboczych stawiaj kreskę za każdym razem, gdy ktoś z zespołu przychodzi do Ciebie po decyzję. Dzwoni, pisze, łapie Cię między pacjentami.
Obok każdej kreski zapisz dwa słowa: czego dotyczyła. Reklamacja. Rabat. Zamiana dyżuru. Zamówienie. Trudny pacjent.
Po tygodniu masz dwie informacje. Pierwsza to sama liczba. Tyle razy w tygodniu gabinet staje i czeka na Ciebie. Druga jest ciekawsza: większość kresek dotyczy tych samych kilku spraw.
Dlaczego zespół pyta
Kreski powiedzą, o co zespół pyta. Nie powiedzą, dlaczego pyta.
Rzadko dlatego, że nie umie. Częściej dlatego, że nie wie, czy mu wolno. Ktoś kiedyś podjął decyzję sam i usłyszał, że źle. Od tamtej pory pyta o wszystko. To rozsądne zachowanie w miejscu, gdzie za samodzielność można dostać uwagę.
Liczba nie pokaże też Twojej części. Bycie potrzebnym jest przyjemne. Każde pytanie potwierdza, że bez Ciebie się nie da. Trudno z tego zrezygnować, nawet jeśli kosztuje to wieczory i urlopy.
I nie pokaże, kto w zespole już dziś mógłby decydować, gdyby wiedział, w jakich granicach. Często taka osoba w gabinecie już jest. Najczęściej to ta, do której wszyscy i tak idą, zanim przyjdą do szefa.
Samodzielność zespołu nie bierze się z charakteru ludzi. Bierze się z jasnych zasad: co wolno, do jakiej kwoty, w jakiej sytuacji.
Przed urlopem
- Weź trzy sprawy, które na kartce powtarzają się najczęściej. Do każdej zapisz zasadę: kto decyduje i w jakich granicach. Na przykład: reklamację do określonej kwoty rozstrzyga rejestracja, powyżej wraca do Ciebie.
- Wskaż jedną osobę, która decyduje pod Twoją nieobecność. Powiedz to całemu zespołowi, przy niej.
- Umów się, co jest prawdziwym alarmem. Dwie albo trzy sytuacje, w których ktoś ma do Ciebie zadzwonić mimo wszystko. Reszta czeka.
- Zrób próbę. Nie dwa tygodnie. Dwa dni bez telefonu. Po powrocie zapytaj, co poszło inaczej, niż byś chciał, i dopisz zasadę. Nie szukaj winnego.
Po próbie coś pójdzie nie tak. To dobrze. Każda taka sytuacja pokazuje zasadę, której brakowało. Lepiej znaleźć ją w dwa dni niż w dwa tygodnie.
Na koniec
Urlop właściciela to najtańszy audyt gabinetu. Pokazuje dokładnie to, czego nie widać, kiedy jesteś na miejscu.